Read the part about AdMoveo or you may want to have a look at all these inventions.

17 december 2009 – Er is veel kraamvisite, veelal gewapend met camera’s, aanwezig bij de geboorte van Medsim op donderdag 10 december. Medsim is niet zomaar een baby; het is het eerste bevallingssimulatiecentrum ter wereld. De trainingsruimtes zijn gevestigd op twee verdiepingen in Kennispoort en minister Maria van der Hoeven kwam het lintje, in de vorm van een buikwand, doorknippen. De TU/e is niet alleen verhuurder van de locatie, ze levert ook de nodige techniek. [Read more:  HTML, PDF]

Serge in Cursor

The new game designed by Serge Offermans featured in Cursor. The game is the result of his final master project “Blurring the boundaries”. In his final report (PDF, 2M),

“Digital virtual worlds are important to the people living in them. They allow people to use other means to exploit their capabilities. Who they are, what they can do and what they experience in these worlds however, is hardly ever valuable outside the virtual. This project aimed to create an integration of the qualities of the virtual and the physical world, and in doing so allow benefit from one world in the other.

The result is a virtual world, designed specifically with integration of the worlds in mind. It literally draws the virtual world into the physical by bounding it to our physical reality and effectively placing virtual, invisible characters and objects in our physical world.

Interaction with the world is made possible by a device that channels audio from one world to the other and allows you to ‘feel’ and manipulate the world through movement and touch.

The specific world that has been worked out is designed for the use by children and their parents who can now benefit from the dynamic-ness of the virtual world without the closed medium of the PC.

Looking for the pet

Children and parents can now together experience the virtual world and spend time together while they are engaged in activities that also benefit the childs educational development. Because the world can only be perceived through touch and audio, the world stimulates the child’s imagination.”

De ‘ambient’-apparatuur waarmee Philips momenteel de huiskamers
hoopt te veroveren is nog maar het begin, verzekert
assistant-hoogleraar Jun Hu van de techische universiteit Eindhoven.
“Uiteindlijk willen we de hele woonkamer, zelfs het hele huis,
integreren tot een interactieve omgeving.”

[2006-09-13-eindhovensdagblad]

Vroeger hadden we alleen foto’s; stilstaand beeld. Toen kwam bewegend
beeld – film, gevolgd door film met geluid, film met kleur, en
vervolgens met stereogeluid. Mensen willen een zo echt mogelijke
ervaring, concludeert Jun Hu. Hij denkt daarom dat de huidige tv niet
het eindstation is. Mensen willen misschien ook wel ruiken, of voelen.
Of nog meer.

De onderkop van Hu’s proefschrift luidt ‘Enriching media experience
in home theaters’. Hij verwacht dat het huis van de toekomst alle
mogelijkheden biedt voor zo’n ‘rijkere media-ervaring’. In zijn
toekomstbeeld staan onze woonkamers vol met ‘intelligente’
consumentenelektronica. Stoelen die de persoon herkennen die erop gaat
zitten bijvoorbeeld, en vervolgens de zithoogte automatisch aanpassen.
Verlichting die reageert op de lichtsterkte buiten, of op de voorkeuren
van personen in huis. Of een geurengenerator, met eenzelfde soort van
gevoeligheid voor de aanwezige personen.

Op zich allemaal interessante apparaten en functies, maar je kunt ze
ook inschakelen om je media-ervaring te ondersteunen of verbreden.
Zeker als al die apparaten verbonden zijn door een netwerk. Met deze
visie in zijn achterhoofd schreef Hu in 2001 zelf zijn promotievoorstel
en ging ermee de boer op. Philips stelde hem de faciliteiten voor zijn
werk ter beschikking; het Stan Ackermans Instituut bleek bereid de
ondernemende ontwerper van een salaris te voorzien. “En toen moest ik
nog promotoren gaan zoeken”, vertelt Hu lachend.

De hoofdmoot van zijn promotiewerk bestond uit de ontwikkeling van
een open netwerkarchitectuur om alle apparaten in huis aan te sturen,
zodat ze samen een film of game correct weergeven. En het liefste zo
dat het zowel thuis als bij de buren hetzelfde overkomt. Moeilijk, want
ook in de toekomst heeft waarschijnlijk vrijwel iedereen een andere
configuratie van apparatuur in huis, met verschillende apparaten, van
verschillende types en verschillende merken.
Hu richtte zijn architectuur zo in, dat in de codering van bijvoorbeeld
multimediale films beschreven is wat voor soort apparaten nodig zijn en
wat de gewenste output daarvan is. Bij het afspelen van die film bij
iemand thuis geven de apparaten in dat huis van tevoren door wat hun
eigenschappen zijn en wat ze kunnen. Het systeem matcht die twee
vervolgens om een zo ideaal
mogelijk afspeelresultaat te krijgen. Hu heeft laten zien dat je
formele methoden en software patterns kunt gebruiken om dit te
realiseren.

Interne klok

Een andere lastigste kwestie waar de promovendus tegenaan liep, was het
feit dat alle apparaten een eigen interne klok hebben en dat die net
allemaal iets anders staan. “Een man met één horloge weet precies hoe
laat het is. Een man met twee horloges weet nooit hoe laat het is”, zo
illustreert Hu het probleem. Waar nog bijkwam dat het netwerk de
opdrachten aan verschillende apparaten in verschillende mate vertraagt.
Niet gek dus dat de verschillende apparaten het slecht eens worden over
wat bedoeld wordt als ze iets ‘nu’ moeten doen. Uiteindelijk vertaalde
hij zijn architectuur ook naar een concrete toepassing: Interactive
Play Markup Language (IPML), een computertaal voor de aansturing van al
die toekomstige consumentenelektronica.

Naast de ontwikkeling van de netwerkarchitectuur keek Hu ook naar de
eindgebruiker. In hoeverre zit die wel te wachten op nieuwe vormen van
multimediale ervaringen? Hij probeerde een aantal ‘devices’ uit op
proefpersonen, waaronder huisverlichting die meedeint met de film. Dat
bleek goed in de smaak te vallen. Een tweede tv-schermpje, waarop je
extra informatie kunt lezen over de zaken die je op het grote scherm
ziet, niet.

Opmerkelijk hierbij was dat Chinese testpersonen meestal
enthousiaster waren over de extra apparaten dan Nederlanders. Hoe dat
komt, heeft Hu niet onderzocht, maar hij heeft er wel een idee over.
Hij zoekt de verklaring bij Confucius, die Aziaten heeft bijgebracht
dat ze in harmonie moeten proberen te leven met hun omgeving. En
daardoor hebben ze meer oog voor het geheel, terwijl westerlingen meer
naar details kijken, aldus Hu. Dat zou ook blijken uit
oogbewegingstudies van mensen die naar de Mona Lisa kijken.
Westerlingen zouden vrijwel volledig op het gezicht focussen, terwijl
Aziaten ook oog hebben voor de lucht en de rotsen./.

Jun Hu is op 30 augustus gepromoveerd.

[Original article from  Cursor]

"In onze huizen zal in de toekomst veel digitale technologie aanwezig
zijn. Daar willen we geen last van hebben, allen maar plezier.
Apparaten die elkaar ondersteunen en aanvullen, zijn gekoppeld in een
netwerk. Maar welke apparaten dat precies zijn en in welk netwerk ze
met elkaar verbonden zijn, is voor elk huis weer anders. De Eindhovense
promovendus Jun Hu onderzocht een open architectuur die dat 
mogelijk maakt. Hij vond opmerkelijke verschillen in de waardering voor
samenwerkende apparaten tussen Nederlanders en Chinezen."

Huiveren in de huiskamer

Totale bioscoopervaring dankzij nieuwe netwerktechnologie
Thuis
een film kijken terwijl je stoel trilt. De wind waait door je haren en
druppels water spatten in je gezicht. Zelf een rol spelen in het
verhaal via een gamepad en chatten op internet terwijl de hele
verlichting in je huiskamer met de film meedeint. Die totale
bioscoopervaring komt er aan, als het aan Jun Hu ligt.

Hij onderzocht hoe gebruikers deze nieuwe
technologieën waarderen en ontwierp een geheel nieuwe
netwerkarchitectuur. Hu verdedigde woensdag 30 augustus zijn
proefschrift aan de Technische Universiteit Eindhoven (TU/e). Ruim
twintig jaar geleden droomde Chriet Titulaer, destijds een bekende
tv-persoonlijkheid, al van het huis van de toekomst. Dat zou volzitten
met intelligentie en futuristische apparaten. Zo’n droom zou nu wel in
vervulling kunnen komen dankzij de vooruitgang in de techniek. Maar wie
zit daar op te wachten? Niemand heeft behoefte aan een eigen huis dat
zich gedraagt als de betweterige collega die precies weet wat goed voor
je is. In het onderzoeksgebied ‘Ambient Intelligence’ wordt onderzocht
hoe slimme apparaten in huishoudens de mens juist een meer persoonlijke
en ‘eigen’ omgeving kunnen geven.

Culturele verschillen Wat
dat concreet betekent laat het onderzoek van Jun Hu zien. In zijn
zoektocht om mensen thuis een bioscoopervaring te geven die
vergelijkbaar is met 4D-bioscopen uit pretparken, heeft hij onderzocht
hoe mensen dat eigenlijk willen beleven. Hij kwam daarbij tot een
aantal verrassende inzichten. Als eerste bleek dat het ‘meedeinen’ van
de verlichting met interactieve films bij veel mensen erg in de smaak
valt. Het meebepalen van de verhaallijn in films, het meedoen met
gamepads of het uitzoeken van specifieke bijzonderheden tijdens de
films werden minder gewaardeerd. Dit toont aan dat er nog veel
onderzoek nodig is om specifieke technologieën te ontwikkelen waar
mensen ook echt behoefte aan hebben. Er was een opvallend verschil
tussen Amerikaanse, Europese en Chinese gebruikersgroepen. De laatste
testgroep reageerde veel positiever op allerlei nieuwe technologieën
die de totaalervaringen van een film pogen te vergroten. Jun Hu zoekt
de verklaring hiervoor in de Oosterse cultuur, die meer gericht is op
de omgeving en sociale context dan de Westerse cultuur. Op een meer
technisch vlak heeft hij zich gericht op het ontwikkelen van een nieuwe
netwerkarchitectuur om de verschillende elektronische apparaten met
elkaar te laten communiceren. Een belangrijk onderdeel van zijn werk
was de ontwikkeling van protocollen en technische voorschriften voor
het netwerk. Hu is er in geslaagd een netwerk te ontwikkelen dat open
staat voor allerlei verschillende toepassingen van verschillende
fabrikanten. Dat kan uiteen lopen van personal computers en televisies
tot personal digital assistants, audio- en verlichtingssystemen,
internet en zelfs robots.

Wim Amerongen